Zondag 22 juni

Een rustdag genomen en 's morgens naar de kerk geweest. Wat gewandeld, geprobeerd te pinnen maar er kwam geen geld! Lekker rustig dagje op een mooie camping ook eens wat anders, beetje behelpen qua eten zelf boodschappen doen.

Maandag 23 juni

's Morgens vroeg op het had 's avonds flink geonweerd het zag er 's morgens grijs uit maar het werd prima wandelweer en heb 20 km. gewandeld in mooie bossen wel weer klimmen en dalen.

Bij Saint Moné gegeten voor de verandering was 't niet te pruimen. beetje ongure types, boeuf bourguignon was veel te oud en de kaas véél te koud dit is de eerste keer dat ik slecht eet. Het is heel stil onderweg en kom er goed in, bid veel en kom tot goede gedachten. Ik word heel relax en stil. Wat ben ik toch een bofkont dat ik 'dit' meemaak en dat het nog kan op mijn 60e.

Maar kan toch ook heel moe worden en op het einde van de dag last van m'n rugzak hebben, plusminus 8 kg. zit er in. In een heel klein dorpje 15 km. voor VEZELAY is er een soort Gite d'Etape meer voor grote gezelschappen, er zit nu een Engelse klas op vakantie. Ze maken veel herrie. Maar ze zijn heel leuk. Ze gaan gelukkig op tijd naar bed. Ik kreeg van de klas een bord spaghetti, Franse kaas en meloen toe. Ik had wel weer mazzel. De BAAS wilde eerst geen kamer afgeven alles zat vol zei hij. Maar toen ik zei dat ik een pelgrim was had hij toch eentje over wel heel klein maar toch goed! Ik zit nu in een groot bos bij de Gite te schrijven op een pingpongtafel en 't wordt bladstil. Geen voetbal dus dat wordt vroeg naar bed.

Nederland-Rusland in 'VERMENTON'.

Dus de volgende dag zaterdag 21 juni weer zoeken alles 'complet' uiteindelijk zit ik nu op een camping, Camping 'VERMENTON' plusminus 25 km. van VEZELAY in een gloednieuwe caravan door tussenkomst van de burgemeester van VERMENTON en kon 's avonds in een zaaltje NED.-RUSLAND kijken wat waren die Russen goed!

Onderweg naar Ruud en Olga

(Foto van Auxerre)

Was ik tot Reims gebleven?

Ik had besloten om met de trein naar Auxerres te gaan om op tijd, 28 juni, bij het huis van Ruud en Olga te wezen en om mijn cadeau te krijgen: 1 week volle verzorging in hun huis in de 'Morvan'. Maar die treinreis was nog niet zo eenvoudig je moest over DIJON of PARIJS. Ik besloot over PARIJS te gaan dan was ik er 1 uur eerder maar moest wel de metro nemen. Het is plusminus 200 km. en ik heb er één dag over gedaan om er te komen. Steeds lang wachten en die metro is ook een belevenis op zich. Dat was donderdag 19 juni. Via Syndicate de Tourist kwam ik in een Gite d'Etape terecht. Door de reis had ik de volgende dag PAP in de benen en heb dan ook niet veel gelopen. Ik moest op een gegeven moment van m'n route af vanwege een brug die kapot was. En daardoor raakte ik in een Chambre d'hotel van een oude boerderij die ook Bourgogne wijnen maakte, dat heet dan 'Domaine Borgnas'. Om 6 uur was een rondleiding en een proeverij van wijnen aansluitend een diner, dat was echt geweldig. Ook een zwembad erbij en een goed bed. Wat wil je nog meer. Ik had weer mazzel! Terwijl het er niet naar uitzag. Alles was vol (complet/vol) door festiviteiten in de buurt en ook nog weekend.

17 en 18 juni. Om 8 uur zat ik dus in de kathedraal van Reims een mis bij te wonen, verder nog de Basiliek St. Remy bezocht een hele mooie Romaans kerk waar gregoriaanse muziek gespeeld werd, ook nog naar een kleine kapel waar een expositie was van iemand uit Japan die fresco's had geschilderd. Ik vond een overnachting in een oud klooster voor weinig geld dus ik besluit hier 2 dagen te blijven. Ik schrijf dit op 18 juni vanaf een zonovergoten terras met een bakkie koffie, het is heerlijk even uit te rusten na 7 dagen lopen, de conditie is wel goed maar ik ben toch wel moe zo nu en dan. Vavmiddag ga ik lekker naar een park om te lezen, ondertussen heb ik m'n kleren gewassen en ik ben naar de kapper geweest, dus ik ben weer tip top

15 juni. Om 10.30 weer vertrokken naar de bossen en grote graanvelden die als een lappendeken glooiend in het landschap liggen zoals je dat vanuit een vliegtuig kunt zien. De dorpen worden kleiner in dit gebied met veel boerderijen. In het dorp Chateau Pourain was op zondagmiddag alles gesloten en de man van het cafe zou een sleutel onder een mat neerleggen maar niet te vinden, ik ben ongeveer 1 uur bezig geweest om naar die sleutel te vragen, uiteindelijk werd ik toch weer goed geholpen door een vrouw, die zag dat ik in nood zat, ik kreeg wat brood en vlees en chocolade van haar mee naar de kamer langs een drukke weg.
16 juni. Maar weer snel op pad gegaan, maar ja maandag ook heel veel gesloten, 2 hotels dicht, dan maar naar het gemeentehuis, ze moeten tenslotte altijd een plekje hebben voor een pelgrim, de meneer bracht me naar een voetbalveld hij dacht namelijk dat ik een tent mee had, misverstand, kan gebeuren, gelukkig bracht hij me met de auto naar het volgende dorp waar een chambre d'haute was in een mooie verbouwde boerderij. Ik moest wel anderhalf uur wachten, maar uiteindelijk zat ik om acht uur aan de tonijnsalade met als toetje citroentaart. Een mooie kamer en een goed bed. Er was ook een Parijse advocaat die in Reims werkte en met wie ik morgenochtend vroeg mag meerijden naar Reims. Ik heb 2 dagen langs een rivier gelopen door heel hoog gras, heel veel muggenbulten op m'n benen dus ik verlang wel naar een stad.

13 juni. Gelukkig is het weer droog en ik ga weer lekker aan de wandel, ik ga vroeg op pad want ik wil naar L'abbay, een vrij grote plaats waar ik hopelijk Ned-Frankrijk kan zien. Het is een mooie wandeling naar Signy Abbay. Ik liep weer tegen een heel mooi adresje aan, een ouder echtpaar die gratis onderdak gaven aan pelgrims, ze hadden heerlijk gekookt en daarna gingen we gezellig voetbal kijken.Ze hebben me ook geholpen met de franse taal wat me al steeds beter af gaat.
14 juni. Na een heerlijke nachtrust en een lekker ontbijt met zelfgemaakte jams ben ik weer vertrokken naar Grand Champs Warriby waar een nicht van Anneke Boerwinkel woont. Het is heel mooi weer en na wat fruit en een krentebol gekocht te hebben voor onderweg kwam ik in een heel groot bos terecht met hele oude bomen, mooie kleine paadjes maar wel bergje op en bergje af dus best wel zwaar.Om 6 uur kwam ik aan in het mooie dorpje van de nicht van Anneke, ze hadden een oud huis heel mooi opgeknapt met veel kamers. Er kwamen ook drie engelse vrienden van Jos langs, het was een prachtig stel , ik heb voor ze gekookt, daarna gezongen en gedronken en gekletst dat was heel gezellig maar veel te laat voor een pelgrim, een mooi adresje Anneke, jammer dat je er zelf niet was.

10 juni. Toen ik vanmorgen wilde opstappen stootte ik heel hard m'n hoofdtegen een balk van een laag plafond van de herberg waar ik sliep, ik knalde achterover, ik dacht dit zit niet goed, ik was helemaal crocky en heb ongeveer 1 uur heel veel last gehad van m'n hoofd, gelukkig ging het later weer beter behalve wat nekpijn s'avonds. Ik heb de Maas verlaten en ben nu weer op de GR 654 beland in de franse ardennen, mooie bossen maar weinig slaapplaatsen, veel zoeken en omlopen daardoor zo'n 30 km. gelopen vandaag, ik ben nu in een oubollige herberg maar als het moet kunnen ze wel een maaltijd voor me maken.
11 juni. Ik heb lekker geslapen maar het mooie weer is omgeslagen in flinke regen, gelukkig was ik niet zo snel vanmorgen met opstaan want om half acht was het nog droog en toen ik om half 10 wilde vertrekken begon het te regenen en het hield niet meer op.Ik heb besloten een rustdag te nemen, ben nu m'n kleding aan het wassen en al m'n spullen aan het nakijken, lekker uitgebreid lunchen, wat lezen en muziek luisteren, een heerlijke luie dag.

9 juni. Lopend langs de Maas ben ik al 3 keer dezelfde mensen met een boot gezien en gesproken, dat komt omdat zij steeds voor een sluis of een brug moeten wachten en ik lekker door kan lopen en ze steeds weer inhaal, ze komen uit Friesland. Ik voel me de koning te rijk en een koning op de weg. Lekker lopen in het zonnetje, de eerste 1,5 km. ben ik meestal aan het bidden en denken aan iedereen, dan lekker ergens een kopje koffie drinken, om ongeveer half 2 ga ik lunchen , meestal heb ik een lunchpakketje en als het weer het toelaat zoals nu dan zoek ik een lekker plekje buiten waar ik dan ook een siesta houd. Dan weer verder met m'n muziekje uit de I pod, ( mooie muziek, Margriet). Zo rond 4 of 5uur ga ik naar een plekje zoeken voor de nacht. Dat liep vandaag weer heel bizonder, ik zag verschillende hotelletjes maar meestal ga ik eerst een kerk in om wat uit te rusten in de koelte van de kerk,uit de kerk vroeg ik de weg naar het VVV. maar ze stuurde me naar een gemeente bureau, daar staat een man een Algerijn die hoort dat ik een slaapplaats zoek en zegt ga maar met mij mee, je kan bij mij slapen, ik mee in z'n auto naar een buitenwijk van Givet, een groot huis een mooie tuin en een hele gastvrije familie en ze bleken ook naar de voetbal te gaan kijken NED. -Italie, dus ik zat helemaal goed. Een hele leuke avond gehad, eigenlijk waren ze voor italie!!! De vrouw had als passie paarden ze had 3 algerijns paarden en natuurlijk moest ik ze zien. De jongste zoon moest van pa z'n bed afstaan aan mij. de volgende morgen werd ik na een heerlijk ontbijt weer naar de route gebracht weer een geweldige ervaring waar ik heel blij van word.

8 juni. Zondagmorgen om 7.30 in de kerk tussen de paters psalmen zingen in een soort hymnen (een speciaal ritme), dat is in het begin wel wennen, in het frans echt heel mooi. Daarna ontbijt, ik hoefde maar heel weinig te betalen en ging weer op pad langs de Maas, echt super heel mooi!
Toen zag ik dat er een boot klaarlag naar Freyen zo'n 5 km. verder, ik ging natuurlijk mee.
Verder op m'n pad veel rotspartijen waar rotskletteraars bezig waren ze hingen als katten aan de rotswanden. Ik zit nu op een terras in Waulsort, het is 4 uur en ik voel dat ik gisteren 30 km. gelopen heb dus ik ga op zoek naar een chambre d'hote. Aan de patron vraag ik er naar en er blijkt er aan de overkant een te zijn waar plaats is. Ik bof weer want ik heb een eigen chaletje aan de maas, dus ik heb een mooie zondagavond.

6 juni. Naar Namen, een stukje met de bus om de stad in en uit te komen en 5 uur gewandeld, in het wandelboekje werd aangegeven dat er slaapplaatsen waren, er zou een gites d'etappe zijn maar er was niemand thuis, een mevrouw nam me mee naar een ander adres maar daar was ook niemand dus nam ze me mee naar haar eigen grote huis met veel kamers, gelukkig maar want het ging steeds harder regenen, waar blijft het mooie weer??
7 juni. Na een heerlijke nacht op een goed bed en een heerlijk ontbijt bij Francoise en Jean in Bois de Ville 20 km. onder Namen, een heel gezellige familie met kinderen en kleinkinderen en alles gratis omdat ik een pelgrim ben. Om 9.30 opgestapt met een lunchpakket en een adres van een abdij in Dinant de abdij Leffe waar ze het bier maken "Leffe blond". Ook gaven ze me de tip om langs de Maas te gaan lopen, dat was een goeie tip want het was prachtig en het weer viel ook mee.Gelukkig was er een slaapplaats bij de abdij want ik heb vandaag wel een record gelopen zo'n 30 km. ongeveer.

3 Juni. Gisteren de stad Leuven bezocht, het was heel broeierig en warm en s' avonds veel regen en onweer, gelukkig is het vandaag weer lekker koel, ik heb de bus genomen naar Neerijde om weer op de route te komen. Ik wandel door een groot dik bos naar Jezus Eik een bedevaartsplaats, s'middags om 4 uur een plekje gevonden bij vrienden van de fiets, aardige mensen. S'avonds gegeten bij de Griek en nog even gezellig op een terras gezeten.
4 juni. Richting Wavre, bewolkt weer maar prima om te wandelen, op weg naar een klooster, door verschillende dorpen gelopen en geluncht op een begraafplaats, daar is het lekker rustig, ik kwam aan bij een klooster, maar het was een klooster met nonnen en niet waar ik moest zijn, dat was nog ruim 2 uur lopen maar ik kreeg van de nonnen thee en een routebeschrijving. Het lag in een diep bos en ik ben verschillende keren fout gelopen en het begon te regenen. Maar uiteindelijk vond ik toch de abdij St Andre. Het was een modern klooster met een hele goede keuken, ik heb daar heerlijk gegeten en gebeden in het frans. Het was mooi die overgang van Vlaanderen naar Wallonie eerst nog nederlands en frans door elkaar en nu alleen nog frans.
S'avonds tijdens het douchen een teek ontdekt op m'n spierbal die zich lekker aan het ingraven was, met m'n tekentang heb ik hem verwijderd, ik heb de volgende dag toch m'n huisarts maar even gebeld maar zolang er geen rode kring komt hoeft ik me geen zorgen te maken.

31 Mei. Verder gelopen naar Diest, waar we bij de kruisheren terecht kwamen voor een overnachting en over de mis van de zondag kregen we een mail die jullie al eerder konden lezen.
We hebben deze drie dagen met elkaar heel veel meegemaakt en voor mij was het fijn om te merken dat Harry en Erik er ook zo van genoten. Op zondag 1 juni gingen Harry en Erik weer richting Schoorl en vervolgde ik m'n weg richtin Leuven. Aan het einde van de dag is het altijd weer spannend waar je terecht zal komen, b.v bij de abdijen, word je toegelaten,hebben ze plaats? Of adressen zoeken bij het VVV. en als laatste een duur hotel, het blijft een avontuur!
Nabij Leuven kwam ik bij een hele grote abdij aan en je denkt wat zal hier huizen, het duurde heel lang voordat er een pater te voorschijn kwam maar gelukkig kon ik blijven, er woonden maar 6 paters en ik kon gelijk mee eten en bidden ik kom er goed in wat bidden betreft.
Ik ontmoette daar een interessante knul van 32 jaar, bankier van beroep maar gestopt omdat hij geld genoeg had en genoeg had van dat "wereldje" van geld tellen. Hij wilde meer tussen de gewone mensen leven, in het zakendoen weet je nooit of het echt is of toneelspel, hij was op zoek naar de ware mens. Aardige paters weer die me ook verschillende adressen meegaven van andere abdijen voor m'n verdere tocht.

29 Mei. Harry en Eric melden zich om 12.30 in het hotelletje waar ik zat, na even bijgepraat te hebben vertrokken we richting Westerloo, gelukkig was het droog geworden na een ochtend pijpestelen. Het is voor mij een leuke afwisseling om met 2 vrienden te wandelen, we gingen door mooie bossen en onderweg heerlijk uitgebreid koffie gedronken.
We wilden overnachten in de abdij Westerloo maar de gastenpater was niet zo gastvrij, hij zei dat het heel druk was geweest met studenten en dat er eerst gepoetst moest worden dus hij wees ons de deur. We kwamen terecht in een jeugdherberg we hadden daar een leuke ontmoeting met een Belgische dame die ooit naar Santioago was gefietst.
30 mei. Wandelen richting Averbode, mooie tocht langs een rivier. Erik had wat last van z'n rugzak maar toen ik met hem geruild heb was er niets meer aan de hand. Gelukkig waren we daar wel welkom in de Abdij waar ook een hele mooie kerk bij was waar we twee keer mee hebben gedaan met het gebed.

Een bericht dat Jan ontving van de Begijnhofvrienden uit Diest

Wij herinneren ons vorige zondag: plots achteraan in de kerk drie wandelaars met rugzakken en wandelstokken.
Zeker onderweg naar Santiago de Compostella; na de mis toch even gaan vragen; en inderdaad!
Ook informeren wat zij van onze pastoor Piet denken, hij houdt zich aan het ware geloof met een zeer menselijk gezicht (niet zo vanzelfsprekend voor iedereen)
Zouden de Compostella gangers dat wel kunnen appreciëren ? Maar zij waren in de wolken over "onze Piet" en zij gingen na de mis gewillig mee naar de pastorie
om samen met Piet en zijn "discipelen" een glas te drinken op zijn 37 jaar priesterschap en waar ook de zegen gegeven werd zonder wijwater maar met "wijn-water".
Namens de ganse gemeenschap en vooral namens Piet nog een heel goede tocht en behouden aankomst in Compostella, waar je onze intenties mag achterlaten.

Groetjes van Lieve namens "de Begijnhofvrienden"

29 mei. Het lukte niet om in Grobbeldonk een b&b te vinden uiteindelijk heeft iemand uit het cafe me naar een hotel gebracht vlakbij Herentals het stadje van de Pim Pandoer boeken.
Wel weer een duur hotel maar s'avonds leuk zitten te praten met een Fin in het engels. Hij had net een boot gekocht van 60.000 euro en hij rookte sigaren van 8 euro per stuk, ik kreeg er ook een van hem. Het was een leuke vent hij werkte in de I.T. en reisde over de hele wereld.
Ik ben rustig opgestaan en lekker ontbeten, het regent pijpenstelen, vandaag komen Harry en Erik om een paar dagen met me mee te lopen, ik kijk er naar uit en ben benieuwd wat we allemaal mee maken.

Nou dat heb ik geweten, ik weet nu dat bidden ook eigenlijk werken is, te beginnen om 4.30 tot en met 5.15 en dat zeven keer per dag met de laatste gebeden om 19.30 tot 20.00.
Ja, ja ga er maar aan staan ik neem m'n petje af voor die zusters, daar tussendoor werken ze ook nog flink want er word gekookt, brood gebakken, priestergewaden gewassen en gestreken, er is een weverij, een tuin en een groot park, alles doen ze zelf en in stilte.
Ik heb daar een goede tijd gehad en heb het gevoel dat m'n pelgrimstocht nu pas begint, stil van binnen, de rugzak op normaal gewicht van zo'n 7 kilo i.p.v. 11 kilo, heerlijk.
Ik heb daar ook nog wat klusjes gedaan o.a. bomen snoeien en een schuurtje schoongemaakt, en s'avonds om half 10 naar bed.
De zusters waren heel blij en vriendelijk en op 28 mei hebben we hartelijk afscheid genomen nadat ik nog een lunchpakket meegekegen heb, ben ik die dag na 25 km. aangekomen in Grobbeldonk.

Vrijdag 23 mei. Na die mooie overnachtingsplek bij een hollands echtpaar waarvan de man zelfs uit westfriesland bleek te komen ben ik in Brecht aangekomen bij de Boshoeve, daar heb ik besloten om weer een rustdag te nemen en een aantal kilo`s terug naar huis te sturen want ik voel m`n knieen en m`n rug en m`n liezen. Ja, wat stuur je dan terug, o.a. alle overbodige dingen, boekjes, de helft van de inhoud van m`n toilettas m'n pyama een lampje en ga zo maar door in totaal 3 kilo. Vandaag 24 mei is Rik jarig dus gebeld om hem te feliciteren en daarna heb ik een fiets geleend om te fietsen door het Antwerpse achterland, veel akkerbouw, bossen en vogels en kwam aan bij de abdij van O.L. Vrouw van Nazareth te Brecht gebouwd in 1957 dus nog niet zo oud. Ik ging daar naar binnen en bleek daar te kunnen verblijven en mee doen met de gebeden. Ik heb me gelijk ingeschreven voor 3 dagen want ik ben wel aan wat rust en stilte toe. Morgen vertel ik hoe het me daar is vergaan.

Na nog een paar dagen Zeeland heb ik de bus genomen naar Bergen op Zoom omdat ik het toch een beetje kaal begon te vinden in Zeeland, ook was het moeilijk om goedkope overnachtingsadresjes te vinden. Ik heb contact gezocht met Maarten in Breda, de vader van Thijme, waar ik die avond heerlijk heb gegeten, gekookt door Annelies, heerlijk om zo'n adresje te hebben waar ik ook kon slapen. De volgende dag ben ik bij een andere kennis terecht gekomen die samen met zijn vrouw 10 jaar door de hele wereld heeft gefietst, ook weer heel gastvrij onthaalt, en veel gepraat. De volgende dag brachten zij me naar Essen waar ik de route weer opgepakt hebt, ik zat binnen 1 uur in Belgie, prachtige bossen en heide velden. Ik zit nu bij de chinees te eten en te schrijven en ik logeer bij iemand van " vrienden van de fiets". Gelukkig kan ik vanavond naar de finale van de champiognonsleage kijken.
Donderdag heerlijk gewandeld na een ontbijt met een symponie van vogels en een strakblauwe lucht, ook heb ik vandaag de eerste stempel gekregen in m'n Compostellaboekje.
Weer een leuk adresje gevonden voor B&B in Wuustwezel. Groet, Jan.

Zaterdag van Brielle naar Oostvoorne gelopen de hele dag regen gehad daardoor ook niet warm. Nu zit ik bij de Haringvlietbrug op een terras aan de koffie met gebak, het is nu lekker weer en ik ga straks de Haringvlietbrug overlopen 3,5 km. mooie uitzichten over de Zeeuwse wateren.
Aan de overkant was een expo over de waterkeringen in dit gebied. Een film van de overstroming in 1953 en over het aanleggen van de sluizen, heel indrukwekkend allemaal. Het is trouwens de eerste keer dat ik in Zeeland ben een aanrader voor als je van wijdse vlaktes, mooie luchtpartijen en van vogels houd. Bij " Oud Vossenmeer " vond ik dit gedicht: HET BLOESEMT IN DE BOMEN WEER, DE KNOPPEN STAAN OP SPRINGEN, IK HOORDE AL VANMORGEN VROEG, VOLOP DE VOGELS ZINGEN.

vrijdag 16 mei.
Ik zit in een parkje lekker een broodje te eten die ik van thuis heb meegenomen. Ik heb ongeveer 5 kilometer gelopen vanaf Maassluis waar ik vanmorgen met de trein naar toe gereisd ben. Het is heel byzonder zo alleen, heel rustig, zo relaxt, maar ik mis m'n maatje Pedro wel, niet even kijken zitten de tassen wel goed?, loopt hij wel goed of zit de lading niet scheef ? Ja, ja, het is wel even wennen zonder Pedro, maar het geeft ook wel rust en ik kom goed in m'n ritme.
Ik ben nu in Brielle een leuk stadje in Zeeland na 12 km. gelopen te hebben, een leuk hotelletje gevonden en ga mijzelf trakteren op een traditionel aspergesmaaltijd met een heerlijk glas pinot blanc. De kop is eraf en ik ben benieuwd hoever ik deze keer kom. Groet, Jan.

Jan en Pedro in Katwijk

Pedro is er bij gaan liggen.

JAN GAAT DOOR!!!

Jan gaat weer verder

Na een paar dagen rust heb ik eerst met Pedro gewandeld om te kijken of het met minder bagage wel ging, maar dat voelde toch niet goed aan. De volgende dag heb ik alleen gelopen, met alleen een rugzak, en dat beviel goed. Ik dacht dat Pedro meer tijd nodig had om weer met bepakking te gaan lopen. Ik heb toch mijn zinnen gezet op deze wandeling en heb besloten zonder Pedro de wandeling voort te zetten. Als ik terugkom ga ik het weer met Pedro proberen. Hij kan zolang op de boerderij van Scorlewald blijven waar Leo en Erik voor hem zorgen. Vrijdag 16 mei vertrek ik weer, vanuit Maassluis. Zeeland door richting Bergen op Zoom, en België door. Ik hou weer een dagboek bij, dat je op deze weblog kunt lezen.

De aflevering van 'Van Zuks Dus' op internet:

http://www.rtvnh.nl/programmas/gemist/

De aflevering van 'Eén Vandaag':

http://www.eenvandaag.nl/index.php?module=PX_Story&type=user&func=view&cid=2#

Een column in NRCNEXT:

http://www.nrcnext.nl/opinie/columnaaf/article1079981.ece

We gaan dus ook niet meer naar de boerderij van Leo op Scorlewald en naar m'n vriend Eric die me altijd knuffelt, we gaan nu iedere avond naar een andere stal, en ik zal moeten wennen aan de vracht van die tassen.Gelukkig mocht ik vannacht buiten slapen en niet in dat fietsenhok.Toen Jan me de volgende ochtend weer ging opzadelen was er een vrouw die mij erg zielig vond, weet zij veel ik kan het makkelijk aan, ik houd wel van lastdragen, en lastdragen is filosofisch gezien iets oplossen van jezelf of van een ander. Later op de dag waren er pubers die Jan uitscholden voor dierenbeul, draag het zelf maar zeiden ze, maar wij gingen lekker door. Jan heeft mij afgezet bij een manege met lekker hooi en bix en veel paarden en vriendelijke mensen en waar ging Jan overnachten? volgens mij in het Hotel hiernaast nou we hebben wel wat rust verdiend.

als laatste wil ik pedro aan het woord laten, hoe heeft die het beleefd!!Wat gebeurt hier allemaal wat een drukte als Jan mij opzadelt er komen allemaal bekende mensen van Jan en hij wil met mij gaan wandelen?? hoe rijm je dat nou? IK word wat onrustig, ze zoenen Jan en ook mij, geen een maar drie zoenen tegelijk. Anne en Mos geven me een wortel en brood om me gerusr te stellen. Wat een foto's worden er genomen en iedereen praat door elkaar. Ik blijf redelijk rustig want ik ken Jan ondertussen wel..... er zal weer eens iets byzonders gebeuren net als toen hij 60 jaar werd. Wat moeten die zware tassen op mijn rug? hij wil toch niet vandaag aan die tocht beginnen naar Santiago waar hij het steeds over heeft met Eric??? Wat een opschepper is die Jan toch, ik ben benieuwt of hij het red met mij, ik heb er helemaal geen zin in!!! Hij met 5 kilo op z'n rug en ik de rest zeker zo'n 50 kilo nou dat word afzien. Maar ik zal hem krijgen, ga lekkere graspolletjes eten in de berm, aan het touw trekken, een beetje in z'n hand en zijn bil bijten, af en toe een beetje pesten, maar Jan is ook wel aardig, nou ja we laten het gebeuren, m'n voorouders sjouwden er tenslotte ook op los, je moet je afkomst niet verloochenen, ik houd wel van lastdragen, en als het te zwaar word ga ik er gewoon bij liggen.

De volgendedag om 6.30 op Gedoched enontbeten buiten . Pedro opzadelen en hup naar het strand richting Noordwijk ofwel langeveld daar gelunchd en pedro rust gegeven -+ 2 uur en ik ga op zoek naar weer een manege vlakbij noordwijk N.OH ja>>!! halverwegen Z"voort -N'wijk in ''de midle of nowhere"er was echt niemand op dit stuk ging Pedro liggen of leggen? Dat doet hij wel goed, als hij denkt ik ben moe gewoon gaan liggen gaan IK hoop alleen dat hij dat niet tevaak doetIk ben er ook bij gaan liggen Daarna heb ik pedro af gezadeld en op z'n poten gezet Je denkt dan toch heeft hij het niet te zwaar? Heel in de verte daagde Langenveld dit ligt tussen Z'voort en N"wijk ik kwam vlakbij N"wijk een vrouw tegen die enthousiast reageerde op de ezel Ze hadzelf een wereldreis gemaakt . WE praten wat en ze vond het een mooi initatief, ze gaf haar 06 nr.. Ik kon altijd bellen als ik hulp nodig had waar ik ook was? goed he' ik kwam weer in de bewoonde wereld enpedro kon in de manege slapen maar ze hadden geen plaats voor mij even veder zag ik een mooi "tulipe' Hotel dus daar heb een lekker bad genomen en heel lekker gegeten en geslapen zondag weer een rustdag genomen en de volgende dag op naar katwijk en in katwijk was ons WATERLOO Na veel tegenslag diedag het was teveel voor pedro jammer

Hallo lieve mensen.
Ja, ik moest uiteindelijk stoppen met pedro. Mijn ideaal , jaren van voorbereiding het mocht niet baten.We hebben ,,DIT,, niet gehaald. Pedro had veel moeite met de vracht-+ 50 k.g..Wel veel getraind met en zonder vracht maar het werd hem toch teveel of had heimwee naar de goede leven op,, scorlewald,,.Het ging onderweg moeizaam met hem veel stoppen en ik dan weer trekken en ging eraf entoe bij liggen met volle bepakking. Ik heb het niet geforceerd elke dag -+ 15 km 's morgens 7/5 km'' lunchpauze ,, van 2 uur en dan weer 7/5 km.Maar ik merkte dat het niet meer ging>Hij had geen controle meer en toen hij weer viel. Heb ik de beslissing genomen omte stoppen ik had nog door kunnen gaan zonder tentspullen en dus minder gewicht. maar ik wilden juist de "vrijheid'' en niet af hankelijk van iemand zijn?Het was wel even slikken!!Maar ik heb mij op laten ophalen met een veetrailler Dit moet ik even verwerken en bezinnen hoe ik de wandeling af ga maken . Pedro , en ik makenhet goed en hebben er niets aan overgehouden.Ik dank jullie voor jullie enthousiasme en suport. jullie horen nog van ONS??? we komen vanavond op T,V N-H elk half uur of herhaling op internet groet Pedro en Jan

ik heb donderdag een rustdag genomen bij Jelle de zoon van een vriend van mij. Dat was heel relaxt .Ik werd goed verzogt daar , Jelle heeft heerlijk gekookt voor mij , een heerlijk zeebaarsje uit ijmuiden. ik had ook nog een ontmoetng met Arti de opa van Anne een kleinkind van ons samen. Pedro sliep s,nachts in een fietshok van de buren , dat ging wel met moeite . buren hadden gebeld en de dieren ambulance kwam langs dit mag absoluut niethier anderen buren sprongen weer in de bres voor de ezel , heel tof .Vrijdag 6.00 opgestaan ontbeten en wat yoga gedaan en Pedro opgeladen. Voor m,n gevoel gaat het nu ,echt,, gebeuren Bep heeft nu ook de tent en slaapzak gebracht want de mooie adresjes zijn op? er moet nu gekampeert worden. En Pedro voor het eerst 50kg.. opz,n rug. mijn benieuwen of dit gaat lukken.We gaan ongeveer 8.30 opweg . het is mooi weer en niet te veel wind dus . hij loopt voor het eerst als een speer .Jelle m,n gastheer loopt ook een stuk mee, heel tof. Jelle plukt nog wat gras voorop het strand want daar groeit niks Ik kom om11.00 op Bloemen daal aan en zadel PEDRO af om hem rust te gunnen.Ik krijg meteen koffie aangeboden eris een aardige baas en nog leukere serveersters Die zijn gelijk verlieft op pedro, nee, nietop mij???Ik lunch daar heerlijk in het zonnetje. Toen het weer eb werd ben ik weer richting Zandvoort gelopen.Bij paviljoen ,,vroeger,,zeiden zedat ik wel bij een manege kon overnachten en ja dat lukte. Na over met z,n vrouw kon PEDRO op een weitje en ik in een schone paarde trailer heerlijk geslapen De volgende weer vroeg opgestaan[[[[ wacht even ik ga later verder met dit verhaal] [[[Ik zit dit n.l. thuis te schrijven er is iets heel naars gebeurt ik moest stoppen dat gaan ik eerst uitleggen??
Hallo, lieve vrienden. Ja ik moest uit eindelijk stoppen met pedro. Mijn ideaal jaren van voorbereiding en training, het mocht niet baten? .We hebben het niet gehaald.

bevrijdingsdag 5 mei 2008

Lieve vrienden,
Vandaag heb ik helaas mijn voettocht richting Santiago voorlopig moeten staken. In Katwijk heb ik besloten dat het nu te zwaar is voor Pedro om verder te lopen. Pedro en ik slapen vanavond dus weer lekker in ons eigen stalletjes, moe maar wel gezond!
Jullie horen snel meer van mij,
groet van Jan

dinsdag 29 april.
Henny kwam Cor brengen die een dag ging meewandelen, na een lekker kopje koffie bij Jan en Tinie en een bezoekje van een buurman van 50 jaar geleden, Piet Zonneveld, ik ben namelijk in Heemskerk geboren, gingen Cor, Pedro en ik op pad.Jan en Tinie was een uitstekend adres, we hebben veel gelachen.
Nu zit ik met Cor in een bushokje koffie te drinken, heel gezellig met een sigaartje er bij.
We lopen richting de pont, toen we er aankwamen ging de pont net weg het was 12.30, we hebben Pedro afgezadelt en lekker op het dijkje geluncht en uitgerust.Pedro kreeg wel kuren want hij was bang voor het kanaal.
Toen we eenmaal meemochten van de kapitein was het spannend of de ezel over de ijzeren platen het pont op wilde, het kleedje neergelegd, maar uiteindelijk viel het mee.
Hij kakte wel een grote hoop op de pont wat veel hilariteit veroorzaakte onder de passagiers.
Om ongeveer 16.15 kwamen we aan bij Jelle in IJmuiden mijn adresje voor de nacht.
De ezel kreeg een plekje onder de balustrade op een grasveldje.
Henny en Thecla hadden Bep opgehaald want Henny trakteerde ons op een etentje voordat ze Cor weer zouden ophalen.
Toen zij aankwamen was net de dierenambulance gearriveerd omdat ze door een buurvrouw van een straat verder gewaarschuwd waren dat er een ezel stond.
Zij vonden niet dat de ezel daar kon blijven die nacht, gelukkig waren er veel buurtbewoners op afgekomen waarvan er een zei dat Pedro in zijn schuurtje mocht logeren.
Na al deze perikelen gingen we lekker eten in een visrestaurant. Heerlijk gegeten, nogmaals bedankt Henny en Theek, en Cor bedankt dat je een dagje mee gelopen hebt ik vond het heel gezellig! Morgen blijf ik in ijmuiden om een dagje bij te komen. groet, Jan.

Maandag 28 april 2008.
Ik ben om 5 uur opgestaan want het regende, ik heb Pedro zijn regenjas aangedaan.Ik wilde vroeg gaan lopen vanwege de waterstand. Na het ontbijt de tassen opgeladen en wie stond er klaar om mee te lopen tot Egmond? Piet Louter, een ervaren Pelgrim uit Schoorl, geweldig!
Om 7 uur vertrokken we richting het strand met regenkleding aan want het regende en we hadden de wind tegen. Het ging vrij goed, met af en toe een stoppende Pedro maar Piet kreeg
hem met een broodje weer aan de gang. In Egmond aangekomen trakteerde Piet op koffie met gebak, heerlijk gezeten en gezellig gepraat met Piet. Om 10.15 afscheid genomen van Piet die lekker met het windje in de rug terug ging naar Bergen.Ik ging verder richting Bakkum, de laatste 7 km. waren niet gemakkelijk voor Pedro, Hij ging zelfs liggen met volle bepakking, ik ben er maar even naast gaan liggen, maar uiteindelijk toch om 12.15 in Bakkum aangekomen waar Rik met Anne en Mos me tegemoet kwamen lopen.Lekker even geluncht met Rik en m'n 2 kleinkinderen en Pedro kon even gaan uitrusten.Na afscheid genomen te hebben van Rik en de jongetjes ging ik richting m'n slaapadres voor deze dag, Pedro vond het wel genoeg voor vandaag want hij stopte steeds maar na een leuke ontmoeting met de vrouw van Rob de Wit en een Italiaan die dacht dat hij een visioen kreeg toen hij de ezel zag, kwamen we aan bij Jan en Tinie Welboren die ouderwets lekker voor me hadden gekookt, wat te denken van: tomatensoep, een stooflapje met duinaardappelen en andijvie met als toetje custardvla met duinbramensap, mijn dag was weer goed. 'S avonds met Jan op de fiets de route bekeken voor de volgende dag tot aan de noordzee, Jan heeft een balkje gemaakt voor de spoorrails die we tegenkomen want Pedro is nog nooit over een rails gelopen. groet, Jan.

Zondag 27 april. Ik zit nu bij het Nivonhuis in Bergen aan zee vlakbij Pedro die wat onrustig is. Na alle voorbereidingen en trainingen moesten we er toch aardig inkomen vandaag. Na een geweldig afsheid uit Schoorl zijn we hier om 15.30 aangekomen bij Richard ons eerste overnachtingsadres. Na een heerlijke maaltijd ben ik nog even met Pedro naar het strand gelopen waar hij even heerlijk heeft gerend en door het zand heeft gerollebold. Hij liep zelfs door een riviertje wat hij anders nooit durfde maar dankzij Laura heeft hij meer zelfvertrouwen gekregen.Hans en Angela zijn langs gekomen en hebben mij getrakteerd op muziek en mooie verhalen.
Een aantal leuke uitspraken van vandaag: Benedictus zei:Die ezels zijn echt dom ze kunnen maar twee letters van het alfabet de I en de A.
Richard zei over het stemmen van zijn gitaar: Je moet het steeds doen en je krijgt het nooit goed, het is net als bidden. groet, Jan.

Jan is 27 april vertrokken. Je kunt hem binnenkort zien op 'Van zuks dus' van TV Noord Holland, waarschijnlijk in de week van 4 tot 11 mei om 17.10 of 18.25. Zie www.rtvnh.nl of bel 0208505050

Jan is vandaag vertrokken vanuit Scorlewald, en werd uitgezwaaid door zijn vrouw, kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, en de bewoners van Scorlewald. Ook was er nog speciaal bezoek van mensen die zelf ook een tocht met een ezel hadden gemaakt, en mensen die ook een pelgrimstocht hadden gemaakt, waar Jan advies van heeft gehad. En ook Laura, die Pedro over zijn angst voor bruggetjes heen hielp met de Parelli methode voor paarden en ezels, kwam langs. Jan pakte al zijn tassen op de rug van Pedro, een hele stapel. In totaal gaat Pedro zo'n 50 kilo dragen. De eerste honderd meter liep iedereen met Jan mee en toen werd hij uitgezwaaid. Rob, een vriend en collega van Scorlewald, liep het eerste stuk door de duinen met Jan mee. Al snel nadat we Jan hadden uitgezwaaid rende Pedro achter een paard aan. Het eerste doel van Jan was: Bergen aan Zee. Onderweg kwam Jan een boswachter tegen. Die had nog nooit in zijn carrière een ezel gezien in zijn bos, en hij krabte eens achter zijn oren. Wat moest hij hier nou van zeggen. Eigenlijk moest Pedro op het ruiterpad. Maar gelukkig was de boswachter erg sympathiek en Jan kon zijn weg vervolgen. Wel moest hij nog zijn duinkaart laten zien. Die kon Jan eerst niet vinden, omdat hij heel veel verschillende tassen en zakjes heeft. Maar uiteindelijk vond hij hem. En Jan mocht verder. En ook zijn drie wandelgenoten (die eigenlijk geen kaart bij zich hadden....) Jan kwam al heel veel mensen tegen die geinteresseerd waren in zijn reis en in de ezel. Het was nog wel even wennen met Pedro. Hij blijft nog vaak staan om een lekker grassprietje te eten. En de bepakking schuift nog wat heen en weer.

In Bergen aan Zee kon Jan logeren bij Richard, een collega van Scorlewald, en Pedro kon in het weitje staan bij het Natuurvriendenhuis. Een bezorgde buurvrouw belde al op om te vragen of de ezel niet de hele nacht zou balken. De volgende etappe gaat naar: Heemskerk. Jan wacht hoog water af om langs het strand te lopen. Je ziet een aantal foto's van Anneke Boerwinkel van het vertrek, bedankt Anneke.

Na vier jaar voorbereiding gaat het eindelijk beginnen. We hebben veel getraind. Zonder bepakking en met bepakking. Pedro gaat nu ook de bruggetjes over. En hij springt over een beek. Hij heeft dat met een speciale methode geleerd, daar zal ik nog wat over schrijven.

Zondag 27 april ga ik in de ochtend vertrekken. Eerste etappe naar Bergen aan Zee. Ik volg de kust verder naar Hoek van Holland. Nader bericht volgt. P.S. vandaag kwamen ze filmen van 'Van zuks dus' van TV Noord Holland. Dit wordt binnenkort uitgezonden zie www.rtvnh.nl of bel 0208505050

Hallo iedereen, op deze pagina kun je lezen wat Jan allemaal heeft meegemaakt, je kunt foto's bekijken van hem en Pedro op reis, en filmpjes bekijken. Ook kun je een reactie sturen. Zo kan Jan, waar hij ook is, berichten van je ontvangen en lezen. Ook kun je hem berichten sturen op janenpedro@gmail.com Hieronder zie je een foto van Jan met Pedro met een prijs die Pedro had gewonnen in Purmerend!

Even een test bericht...

Dag allemaal,

even een klein test bericht

Hoi Papa

Hoi papa, ik hoop dat je op deze blog al je fotos en verhalen kwijt kunt,
liefs margriet